stary wuj (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈstarɨ ˈvuj], AS: [stary vui ̯]
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. brat babki[1]
- odmiana:
- (1.1) zob. stary, wuj (związek zgody)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wujeczny dziadek, st.pol. przedwieć
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „wuj” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII: T-Y, Warszawa 1900–1927, s. 787.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.