stójkowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [stujˈkɔvɨ], AS: [stui ̯kovy]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. policjant w stopniu szeregowca w Rosji i w zaborze rosyjskim[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stójkowy stójkowi dopełniacz stójkowego stójkowych celownik stójkowemu stójkowym biernik stójkowego stójkowych narzędnik stójkowym stójkowymi miejscownik stójkowym stójkowych wołacz stójkowy stójkowi - przykłady:
- (1.1) Przez rynek kroczy z zawiniątkiem w ręku rewirowy Oczumiełow w nowym płaszczu. Tuż za nim – rudy stójkowy z rzeszotem pełnym skonfiskowanego agrestu.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) policjant
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. stójka ż, stawanie n, stanie n
- czas. stawać ndk., stać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flatfoot
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.