sprzeniewierca (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. osoba, która sprzeniewierza się komuś lub czemuś; zdrajca[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sprzeniewierca sprzeniewiercy dopełniacz sprzeniewiercy sprzeniewierców celownik sprzeniewiercy sprzeniewiercom biernik sprzeniewiercę sprzeniewierców narzędnik sprzeniewiercą sprzeniewiercami miejscownik sprzeniewiercy sprzeniewiercach wołacz sprzeniewierco sprzeniewiercy depr. M. i W. lm: (te) sprzeniewierce - przykłady:
- (1.1) Nawet nasi sojusznicy okazali się być sprzeniewiercami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) defraudant
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) przestępca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sprzeniewierzenie n, sprzeniewierzanie n, sprzeniewierstwo n
- czas. sprzeniewierzać ndk., sprzeniewierzyć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „sprzeniewierca” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.