spjutkastare (język szwedzki)
spjutkastare (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) sport. oszczepnik[1]
- odmiana:
- en spjutkastare, spjutkastar(e)n, spjutkastare, spjutkastarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spjutkastning
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- spjut (oszczep) + kastare (osoba, która rzuca)
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 447.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.