spalić na panewce (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ], AS: [spalʹić na‿pãnefce], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.zestr. akc.wym. warsz.akc. pob.
znaczenia:

fraza czasownikowa nieprzechodnia dokonana

(1.1) książk. nie udać się, zakończyć się klęską
odmiana:
przykłady:
(1.1) Zamiary wroga znów spaliły na panewce[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wziąć w łeb
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
  • hiszpański: (1.1) quedarse en agua de borrajas, irse al traste
  • niemiecki: (1.1) im Sand verlaufen, fehlschlagen
  • nowogrecki: (1.1) άνθρακες ο θησαυρός
  • szwedzki: (1.1) gå i stöpet
  • włoski: (1.1) andare a vuoto
źródła:
  1. Arkady Fiedler, Dywizjon 303, 1942, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.