spacerowicz (język polski)
spacerowicze (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌspaʦ̑ɛˈrɔvʲiʧ̑], AS: [spacerovʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która spaceruje
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik spacerowicz spacerowicze dopełniacz spacerowicza spacerowiczów celownik spacerowiczowi spacerowiczom biernik spacerowicza spacerowiczów narzędnik spacerowiczem spacerowiczami miejscownik spacerowiczu spacerowiczach wołacz spacerowiczu spacerowicze - przykłady:
- (1.1) Wzdłuż całego wału spacerowicze mogą podziwiać różnorodność krajobrazów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spacer m, spacerek m, spacerniak m, spacerówka ż, spacerowanie n, pospacerowanie n
- forma żeńska spacerowiczka ż
- czas. spacerować ndk., pospacerować dk.
- przym. spacerowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. spacer + -owicz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) paseante m
- nowogrecki: (1.1) περιπατητής m
- włoski: (1.1) passeggiatore m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.