spółdzielczy (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	spółdzielczy		spółdzielcza	spółdzielcze	spółdzielczy	spółdzielcze
dopełniacz	spółdzielczego		spółdzielczej	spółdzielczego	spółdzielczych
celownik	spółdzielczemu		spółdzielczej	spółdzielczemu	spółdzielczym
biernik	spółdzielczego	spółdzielczy	spółdzielczą	spółdzielcze	spółdzielczych	spółdzielcze
narzędnik	spółdzielczym		spółdzielczą	spółdzielczym	spółdzielczymi
miejscownik	spółdzielczym		spółdzielczej	spółdzielczym	spółdzielczych
wołacz	spółdzielczy		spółdzielcza	spółdzielcze	spółdzielczy	spółdzielcze
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Moi dziadkowie uczestniczyli w przedwojennym ruchu spółdzielczym.

składnia:

kolokacje:

(1.1) spółdzielczy stosunek pracy • bank / ruch spółdzielczy • obligacja / własność spółdzielcza • spółdzielcza umowa o pracę • mieszkanie spółdzielcze • spółdzielcze prawo do lokalu

synonimy:

(1.1) uspołeczniony, kooperatywny, wspólny, zbiorowy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. spółdzielnia ż, spółdzielca m, spółdzielczyni ż, spółdzielczość ż

czas. spółdziałać ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. spółdzielczość + -y

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) co-operative, cooperative
• białoruski: (1.1) кааператыўны
• bułgarski: (1.1) кооперативен
• czeski: (1.1) družstevní
• niemiecki: (1.1) kooperativ
• nowogrecki: (1.1) συνεταιριστικός
• rosyjski: (1.1) кооперативный
• słowacki: (1.1) družstevný
• szwedzki: (1.1) kooperativ
• włoski: (1.1) cooperativo

źródła: