sonant (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈsɔ̃nãnt], AS: [sõnãnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. spółgłoska mogąca tworzyć sylabę, zob. też sonant w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sonant sonanty dopełniacz sonantu sonantów celownik sonantowi sonantom biernik sonant sonanty narzędnik sonantem sonantami miejscownik sonancie sonantach wołacz sonancie sonanty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) spółgłoska zgłoskotwórcza
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. sonantyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Sonant m
- źródła:
sonant (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik
- (2.1) jęz. sonant
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.