solfeż (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈsɔlfɛʃ], AS: [solfeš], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. nauka muzykalności przez głośne czytanie nut; zob. też solfeż w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik solfeż solfeże dopełniacz solfeżu solfeży/solfeżów[1] celownik solfeżowi solfeżom biernik solfeż solfeże narzędnik solfeżem solfeżami miejscownik solfeżu solfeżach wołacz solfeżu solfeże - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. solfège, z wł. solfeggio, od wł. solfa + gama, od wł. sol + fa[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) solfeo
- francuski: (1.1) solfège m
- galicyjski: (1.1) solfexo m
- hiszpański: (1.1) solfeo m
- nowogrecki: (1.1) σολφέζ n
- włoski: (1.1) solfeggio m, solfa ż
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „solfeż” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.