sluha (język czeski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) sługa, służący
(1.2) woźny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. služka, služebná, služba
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sluha (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sługa[1], służący[1], posługacz[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) verný sluha
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. sluhovský
rzecz. slúžka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 294.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.