skwapliwy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [skfaˈplʲivɨ], AS: [skfaplʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) chętny do działania, gotowy do czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik skwapliwy skwapliwa skwapliwe skwapliwi skwapliwe dopełniacz skwapliwego skwapliwej skwapliwego skwapliwych celownik skwapliwemu skwapliwej skwapliwemu skwapliwym biernik skwapliwego skwapliwy skwapliwą skwapliwe skwapliwych skwapliwe narzędnik skwapliwym skwapliwą skwapliwym skwapliwymi miejscownik skwapliwym skwapliwej skwapliwym skwapliwych wołacz skwapliwy skwapliwa skwapliwe skwapliwi skwapliwe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) chętny, ochoczy, skory, szybki, gorliwy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skwapliwość, skwapliwiec
- przysł. skwapliwie
- czas. skwapić się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) sollecito
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.