skuwka (język polski)
skuwki (1.1) pędzli
skuwki (1.1) sznurowadeł
- wymowa:
- IPA: [ˈskufka], AS: [skufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) blaszka zawinięta w tuleję, która coś wzmacnia, łączy jakieś części lub zabezpiecza[1]
- (1.2) cylindryczna nasadka na wieczne pióro zabezpieczająca je przed wyschnięciem atramentu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik skuwka skuwki dopełniacz skuwki skuwek celownik skuwce skuwkom biernik skuwkę skuwki narzędnik skuwką skuwkami miejscownik skuwce skuwkach wołacz skuwko skuwki - przykłady:
- (1.1) Odleciały mi skuwki w sznurowadłach i teraz strzępią się.
- składnia:
- (1.1) skuwka + D. • skuwka od + D. • skuwka na + N.
- kolokacje:
- (1.1) skuwka (od) wiecznego pióra / sznurowadła / wędki / liny / pędzla
- synonimy:
- (1.2) zatyczka, nasadka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) aglet
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kuć ndk., skuć dk., skuwać ndk.
- rzecz. skuweczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. skuć
- uwagi:
- (1.1) słowo jest jednym z wyjątków ortograficznych od reguły, która mówi, że wyrazy zakończone na „-ów” i „-ówka” pisane są przez „ó”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ferrule
- włoski: (1.2) ghiera ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.