skryba (język polski)

skryba (1.1)
wymowa:
, IPA: [ˈskrɨba], AS: [skryba]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. ten, który przepisywał księgi lub dokumenty
(1.2) żart. urzędnik lub literat
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Praca skryby była bardzo żmudna.
(1.2) Pracował nad tym niczym skryba.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) kopista, gryzipiórek, pisarczyk, sekretarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skrypt m, skryptorium n
zdrobn. skrybek m
przym. skryptowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. scriba < łac. scribere
(1.2) od (1.1)
uwagi:
zobacz też: scriptorium
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) scribe
  • esperanto: (1.1) skribisto
  • francuski: (1.1) scribe m
  • hiszpański: (1.1) escribiente m, escriba m; (1.2) escribiente m, escriba m
  • interlingua: (1.1) scriba
  • jidysz: (1.1) שרײַבער m (szrajber), איבערשרײַבער m (iberszrajber), סופֿר m (sojfer), מעתּיק m (majtek)
  • nowogrecki: (1.1) γραφέας m; (1.2) γραφέας m
  • slovio: (1.1) pisar (писар)
  • staroegipski: (1.1) (sš)
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.