skratt (język szwedzki)

skratt (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) śmiech[1]
- odmiana:
- (1.1) ett skratt, skrattet, skratt, skratten
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) få sig ett gott skratt → serdecznie się uśmiać
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) gråt
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) flabb, flin, fniss, fnitter, garv, gnägg, grin
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skrattare
- czas. skratta
- związki frazeologiczne:
- złożenie rzeczownikowe skrattanfall, skrattfest, skrattgrop, skrattlust, skrattmuskel, skrattmås, skrattparoxysm, skrattpiller, skrattrynka, skrattsalva, skrattspegel, flatskratt, fånskratt, gapskratt, hånskratt, småskratt, vrålskratt
- fraza czasownikowa hålla sig för skratt • ha lätt att hålla sig för skratt / kunna lätt hålla sig för skratt / vara lätt att hålla sig för skratt • vika sig dubbel av skratt
- złożenie przymiotnikowe skrattlysten, skrattretande
- fraza przymiotnikowa full i skratt
- przysłowie ett gott skratt förlänger livet
- etymologia:
- uwagi:
- por. leende
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 423.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.