skomleć (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaskomleć)
- (1.1) o zwierzętach (głównie psowatych) wydawać wysokie dźwięki odbierane jako żałosne proszenie, strach stworzenia, poddanie się albo wyrażanie uległości
- (1.2) pogard. żałośnie prosić o coś
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Wpuść szczeniaka, bo skomle niemiłosiernie.
- (1.2) Tak skomlała, że w końcu podpisałem jej zgodę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skowyczeć, war. skamlać, skamleć, skomlić
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) piszczeć
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skomlenie n
- przym. skomlący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) howl, whine, yelp; (1.2) whimper, whine
- francuski: (1.1) glapir, japper
- hiszpański: (1.1) gañir
- niemiecki: (1.1) winseln
- ukraiński: (1.1) скиглити; (1.2) жебрачити
- włoski: (1.1) guaire; (1.2) mugolare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.