skobel (język polski)
skoble (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈskɔbɛl], AS: [skobel]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni, w futrynę, na który zakłada się rodzaj listwy z płaskim otworem w celu zawieszenia kłódki lub założenia kołka[1]
- (1.2) techn. kołek, który wtyka się w skobel (1.1)[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik skobel skoble dopełniacz skobla skobli celownik skoblowi skoblom biernik skobel skoble narzędnik skoblem skoblami miejscownik skoblu skoblach wołacz skoblu skoble - przykłady:
- (1.1) Drzwi zamknij na skobel i zgaś światło.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) drewniany / metalowy / zwykły skobel • otworzyć / zasunąć / urwać / wyważyć / zerwać skobel
- (1.2) wepchnąć / wetknąć / wybić / wypchnąć skobel
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) haszpa
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zamknięcie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. skobelek mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *skobľь[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hasp
- niemiecki: (1.1) Haspe ż
- wilamowski: (1.1) haosp ż, hosp ż
- włoski: (1.1) boncinello m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.