skandalista (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌskãndaˈlʲista], AS: [skãndalʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. osoba będąca powodem skandali
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik skandalista skandaliści dopełniacz skandalisty skandalistów celownik skandaliście skandalistom biernik skandalistę skandalistów narzędnik skandalistą skandalistami miejscownik skandaliście skandalistach wołacz skandalisto skandaliści - przykłady:
- (1.1) Niedawni skandaliści popkultury odchodzą w zapomnienie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) głośny skandalista
- synonimy:
- (1.1) aferzysta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skandal m, skandaliczność ż
- forma żeńska skandalistka ż
- czas. skandalizować ndk.
- przym. skandaliczny
- przysł. skandalicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) escandaloso m, escandalizador m
- jidysz: (1.1) סקאַנדאַליסט
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.