skön (język szwedzki)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) osąd, opinia, zdanie, uznanie, widzimisię^[1]

przymiotnik

(2.1) piękny, śliczny, cudny^[1]

(2.2) przyjemny, miły^[1]

odmiana:

(1.1) ett skön, nieodm.

(2) skön, skönt, sköna, st. wyższy skönare; st. najwyższy skönast

przykłady:

(2.1) ⁱ Sju sjösjuka sjömän sköttes av sju sköna sjuksköterskor. → Siedem pięknych pielęgniarek opiekowało się siedmioma marynarzami chorymi na chorobę morską.

składnia:

kolokacje:

(1.1) efter eget skön → według swojego uznania

synonimy:

(1.1) tycke, godtycke, gottfinnande, behag

(2.1) vacker, fager, grann, snygg

(2.2) angenäm, mysig, behaglig, bekväm

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. skönhet

czas. skönja

przysł. skönt

związki frazeologiczne:

złożenie rzeczownikowe skönande, skönlitteratur, skönmålning, skönskrift, skönstaxering

fraza rzeczownikowa de sköna konsterna

złożenie czasownikowe skönmåla

złożenie przymiotnikowe skönsmässig, jätteskön

etymologia:

uwagi:

źródła: