sjesta (język polski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odpoczynek południowy w niektórych krajach o ciepłym lub gorącym klimacie[2]
- (1.2) drzemka poobiednia[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sjesta sjesty dopełniacz sjesty sjest celownik sjeście[3] sjestom biernik sjestę sjesty narzędnik sjestą sjestami miejscownik sjeście[3] sjestach wołacz sjesto sjesty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. sieste < hiszp. siesta < łac. sexta → szósta (godzina od wschodu słońca)[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „sjesta” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 1193.
- 1 2
Hasło „sjesta” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 Hasło „sjesta” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.