siwieć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɕivʲjɛ̇ʨ̑], AS: ivʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i  j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) stawać się siwym
(1.2) o ludziach: stawać się siwowłosym
odmiana:
koniugacja III
przykłady:
(1.1) Niebo na wschodzie zaczyna siwieć, szarzeć, srebrzyć zatokę[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. osiwieć dk.
przym. siwy, siwowłosy, siwiuteńki
rzecz. siwienie n, siwak mos, siwizna ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • ukraiński: (1.1) сивіти
źródła:
  1. Jerzy Broszkiewicz, Doktor Twardowski, 1977, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.