sirota (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
- (1.1) st.pol. lub gw. sierota
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sirota siroty dopełniacz siroty sirot / sirót celownik sirocie sirotom biernik sirotę siroty narzędnik sirotą sirotami miejscownik sirocie sirotach wołacz siroto siroty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sierota m/ż
- zdrobn. sirotka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *sirota
- źródłosłów dla pol. sierota
- zob. tamże
- uwagi:
- Wariant ów, choć uzasadniony etymologicznie, jest obecnie uznawany za niepoprawny w polszczyźnie ogólnej[1].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „sierota” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 685.
sirota (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sierota[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sirotinec m, sirôtka ż, polosirota ż, osirotenosť ż
- zdrobn. sirôtka ż
- czas. osirotiť dk.
- przym. sirotský, osirotený
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *sirota
- zob. sierota
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „sirota” w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
sirota (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.