sekstant (język polski)
sekstant (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈsɛkstãnt], AS: [sekstãnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) astr. żegl. optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze; zob. też sekstant w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sekstant sekstanty dopełniacz sekstantu sekstantów celownik sekstantowi sekstantom biernik sekstant sekstanty narzędnik sekstantem sekstantami miejscownik sekstancie sekstantach wołacz sekstancie sekstanty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sextant
- baskijski: (1.1) sestante
- duński: (1.1) sekstant w
- hiszpański: (1.1) sextante m
- niemiecki: (1.1) Sextant m
- nowogrecki: (1.1) εξάντας m
- rosyjski: (1.1) секстант m
- włoski: (1.1) sestante m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.