sekator (język polski)

sekator (1.1)
wymowa:
IPA: [sɛˈkatɔr], AS: [sekator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogrod. nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie; zob. też sekator w Wikipedii
(1.2) środ. sport. w kolarstwie: rower marki Sector[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Weź sekator i podetnij te gałęzie, które wchodzą na posesję sąsiadów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. sécateur[2]
(1.2) neosemantyzm, skojarzenie fonetyczne nazwy marki z polskim wyrazem[1]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) loppers lm, shears lm
  • hiszpański: (1.1) tijeras de podar ż lm, podadera ż
  • nowogrecki: (1.1) κλαδευτήρι n, pot. κλαδευτήρα ż
  • szwedzki: (1.1) sekatör w
  • włoski: (1.1) cesoie ż lm
źródła:
  1. 1 2 Stefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 73.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „sekator” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.