secunda (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [se.ˈkun̩.da]
- znaczenia:
czasownik, forma fleksyjna
- (1.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od secundar
- (1.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od secundar
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- nie mylić z: segunda
- źródła:
secunda (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
secunda (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek, forma fleksyjna
- (1.1) ż lp i n lm od: secundus
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) n.łac. fiz. sekunda[1]
- odmiana:
- (1.1) zob. secundus
- (2.1) secunda, secundae (deklinacja I);
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik secunda secundae dopełniacz secundae secundārum celownik secundae secundīs biernik secundam secundās ablatyw secundā secundīs wołacz secunda secundae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przyim. secundum
- przysł. secundum
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „secunda” w: Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski, red. i korekta Anna Kłys, opr. i red. tekstu Jacek Gordon, Level Trading, 2013, ISBN 978-83-61800-47-7, s. 701.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.