schwellen (język niemiecki)
czasownik mocny
- (1.1) puchnąć, opuchnąć, napuchnąć, spuchnąć, obrzękać, obrzęknąć
- (1.2) książk. nabrzmiewać, nabrzmieć
czasownik słaby
- (2.1) książk. dąć, nadąć, dymać, nadymać
- (2.2) szwajc. niem. gotować, ugotować, zagotować
- odmiana:
- (1.1-2)[1] schwellen (schwillt), schwoll, geschwollen (sein)
- (2.1-2)[1] schwellen (schwellt), schwellte, geschwellt (haben)
- przykłady:
- (1.1) Vor Wut sind ihm die Adern geschwollen. → Z wściekłości spuchnęły mu żyły.
- (1.2) Der Bach schwoll zu einem Fluss. → Potok nabrzmiał jak rzeka.
- (2.1) Der Wind hat die Segel geschwellt . → Wiatr nadął żagle.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Schwellen n, Schwelle ż, Schwellung ż
- przym. geschwollen
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: schwellen • abschwellen • anschwellen • aufschwellen • zuschwellen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.