sangha (język polski)

wymowa:

(spolszczona) ‹sanga›

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu; zob. też sangha (buddyzm) w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sangha	sanghy
dopełniacz	sanghy[1]	sangh
celownik	sandze[1]	sanghom
biernik	sanghę	sanghy
narzędnik	sanghą	sanghami
miejscownik	sandze[1]	sanghach
wołacz	sangho	sanghy

przykłady:

(1.1) Poza Indiami swój wielki rozkwit przeżyła mahajana w Chinach i Japonii. Według tradycji chińskiej, buddyzm trafił do tego kraju w II wieku z Azji Centralnej, a w 355 roku zezwolono Chińczykom na wstępowanie do sangh^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pali sangha, sanskr. संघ (saṃgha)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sangha
• arabski: (1.1) سانغا ż (sānḡā, sānghā)
• bengalski: (1.1) সংঘ (saṅgha)
• bułgarski: (1.1) сангха ż
• chiński standardowy: (1.1) 僧伽 (sēngjiā)
• esperanto: (1.1) sangho
• japoński: (1.1) 僧伽(そうぎゃ) (sō gya)
• koreański: (1.1) 승가 (sŭngga)
• malajalam: (1.1) സംഘം (saṅgham)
• perski: (1.1) سانگها
• rosyjski: (1.1) сангха ż
• ukraiński: (1.1) санґга ż
• węgierski: (1.1) szangha
• wietnamski: (1.1) tăng đoàn

źródła:

sangha (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈsɑn.ˌɡə/

podział przy przenoszeniu wyrazu: san•gha

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sangha

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pali sangha, sanskr. संघ (saṃgha)

uwagi:

źródła: