samozwańczy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik samozwańczy samozwańcza samozwańcze samozwańczy samozwańcze dopełniacz samozwańczego samozwańczej samozwańczego samozwańczych celownik samozwańczemu samozwańczej samozwańczemu samozwańczym biernik samozwańczego samozwańczy samozwańczą samozwańcze samozwańczych samozwańcze narzędnik samozwańczym samozwańczą samozwańczym samozwańczymi miejscownik samozwańczym samozwańczej samozwańczym samozwańczych wołacz samozwańczy samozwańcza samozwańcze samozwańczy samozwańcze nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) samowolny[1]
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. samozwaniec mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) self-proclaimed
- białoruski: (1.1) самазваны
- bułgarski: (1.1) самозван
- cerkiewnosłowiański: (1.1) лжеименный
- czeski: (1.1) samozvaný
- francuski: (1.1) soi-disant, autoproclamé
- hiszpański: (1.1) sedicente
- niemiecki: (1.1) selbst ernannt
- rosyjski: (1.1) самозванный
- słowacki: (1.1) samozvanecký
- ukraiński: (1.1) самозваний
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.