sammansättning (język szwedzki)

wymowa:
[²s'am:anset:ning]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) złożenie, składanie, montowanie, komponowanie[1][2]
(1.2) układ, kompozycja, złożenie[1][2]
(1.3) jęz. złożenie, zbitka[1][2]
odmiana:
(1.1-3) en sammansättning, sammansättningen, sammansättningar, sammansättningarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 Jacek Kubitsky, Słownik polsko-szwedzki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12413-X, s. 405.
  2. 1 2 3 Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 953.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.