sałaciarz (język polski)
sałaciarz (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pejor. gw. miejska taksówkarz
- (1.2) daw. pejor. gw. miejska dorożkarz[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sałaciarz sałaciarze dopełniacz sałaciarza sałaciarzy / rzad. sałaciarzów[2] celownik sałaciarzowi sałaciarzom biernik sałaciarza sałaciarzy / rzad. sałaciarzów narzędnik sałaciarzem sałaciarzami miejscownik sałaciarzu sałaciarzach wołacz sałaciarzu sałaciarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sałatka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: taksówkarz
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dorożkarz
- źródła:
- ↑
Hasło „sałaciarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „sałaciarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.