słuchawki (język polski)
słuchawki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [swuˈxafʲci], AS: [su̯uχafʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) techn. zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. lp; M., B. i W. lm od: słuchawka
- odmiana:
- (1.1) blp,
przypadek liczba mnoga mianownik słuchawki dopełniacz słuchawek celownik słuchawkom biernik słuchawki narzędnik słuchawkami miejscownik słuchawkach wołacz słuchawki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. słuchawka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) headphones, earphones
- chorwacki: (1.1) slušalice
- fiński: (1.1) kuulokkeet
- francuski: (1.1) casque audio, écouteurs
- hiszpański: (1.1) cascos m lm, auriculares m lm
- macedoński: (1.1) слушалки
- słowacki: (1.1) slúchadlá
- węgierski: (1.1) fülhallgató
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.