słuchaczka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rad. muz. kobieta, która słucha kogoś lub czegoś
- (1.2) stud. kobieta, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp.
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik słuchaczka słuchaczki dopełniacz słuchaczki słuchaczek celownik słuchaczce słuchaczkom biernik słuchaczkę słuchaczki narzędnik słuchaczką słuchaczkami miejscownik słuchaczce słuchaczkach wołacz słuchaczko słuchaczki - przykłady:
- (1.1) Występ przystojnego śpiewaka wzbudził zachwyt słuchaczek.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) słuchaczka radiowa
- (1.2) słuchaczka historii / prawa
- synonimy:
- (1.2) studentka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) radiosłuchaczka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. słuch m, słuchanie n, słuchawka ż, słuchowisko n
- forma męska słuchacz m
- przym. słuchowy
- przysł. słuchowo
- czas. słuchać ndk.
- związki frazeologiczne:
- wolna słuchaczka
- etymologia:
- (1.1) forma żeńska od słuchacz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- kaszubski: (1.1) słëchińcka ż
- słowacki: (1.1) poslucháčka m; (1.2) poslucháčka m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.