søn (język duński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) syn
odmiana:
(1.1) en søn, sønnen, sønner, sønnerne
przykłady:
(1.1) Min søn går privatskole i femte klasse.Mój syn chodzi do prywatnej szkoły do piątej klasy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dreng, junior, sønnike
antonimy:
(1.1) datter
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. sønlig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: søn.
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.