särling (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) (o osobach) dziwak, oryginał, ekscentryk, odludek[1]
- (1.2) (o rzeczach) dziwadło, osobliwość, kuriozum[1]
- odmiana:
- (1) lp en särling, särlingen lm särlingar, särlingarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) original, excentriker, kuf, enstöring, ensling
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sär
- czas. sära
- przym. sär
- przedr. sär-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- szw. sär- + -ling → …wyraża odrębność + …tworzy rzeczownik
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Svenska Akademiens ordbok, hasło "SÄRLING"
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.