rzyć (język polski)

rzyć (1.1)
wymowa:
IPA: [ʒɨʨ̑], AS: [žyć] ​
homofon: żyć
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. współcz. reg. pośladki
(1.2) gw. (Górny Śląsk) tyłek[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Może jakby Jarek dostał porządnego kopa w rzyć, toby szedł trochę szybciej.
składnia:
kolokacje:
(1.1) babia rzyć
synonimy:
(1.1) tyłek, pupa, pośladki, zad, zadek; wulg. dupa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. rzytka ż
związki frazeologiczne:
do rzyci • mieć głęboko w rzyci • mieć w rzyci • mieć pełną rzyć • wypiąć rzyć • dosyć sarnie ogona po rzyć • kiej by nie ta rzyć, byłaby chycz (sic!) • kto chce w Strzelnie mądrym być, musi babę liznąć w rzyć • spod, dupa, na własnóm rzyć i posroł się ze złości (sic!) • tak prawi sowka, sobie rzyć łowka (sic!) • uprzeć się jak rzyć na sranie • wolność wierzyć by i w rzyć
przysłowia: chłop je głowa, baba rzyć, co ón powie musi być (sic!) • w jesieni rzyć ciężarna, na zimę nie ma w rzyci dymu
etymologia:
od prasł. *ritь[2][3]
por. chorw. rit, czes. řiť, słc. riť i słń. rit
uwagi:
  • wyraz archaiczny, w języku literackim używany sporadycznie dla ekspresji, głównie w tekstach nacechowanych (np. żartobliwych); nie jest wulgaryzmem
  • inna pisownia: reg. śl. rzić
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pośladki
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tyłek
źródła:
  1. ↑ Joanna Furgalińska, Achim godej. Ślónsko godka dla Hanysów i Goroli, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2014, ISBN 978-83-01-18017-1, s. 127.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Rzyć, żyć” w: Poradnia językowa PWN.
  3. ↑ Hasło „rit” w: Hrvatski jezični portal.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.