rzeszanin (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Rzeszy, Wielkiej Rzeszy lub Małej Rzeszy w rejonie wileńskim
- (1.2) mieszkaniec rzeszy (na przykład Rzeszy Niemieckiej)[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzeszanin rzeszanie dopełniacz rzeszanina rzeszan celownik rzeszaninowi rzeszanom biernik rzeszanina rzeszan narzędnik rzeszaninem rzeszanami miejscownik rzeszaninie rzeszanach wołacz rzeszaninie rzeszanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Rzesza ż, rzesza ż, rzeszanka ż
- przym. rzeszański, rzeszowy, rzeski, rzeszny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.2) říšan m
- niemiecki: (1.2) Reichsländer m
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V: Próba-R, Warszawa 1900–1927, s. 815.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.