rzeźbiarka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʒɛʑˈbʲjarka], AS: [žeźbʹi ̯arka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szt. artystka, która wykonuje rzeźby
- (1.2) pot. gw. rzeźbiarstwo[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzeźbiarka rzeźbiarki dopełniacz rzeźbiarki rzeźbiarek celownik rzeźbiarce rzeźbiarkom biernik rzeźbiarkę rzeźbiarki narzędnik rzeźbiarką rzeźbiarkami miejscownik rzeźbiarce rzeźbiarkach wołacz rzeźbiarko rzeźbiarki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzeźba ż, rzeźbiarstwo n, rzeźbienie n
- forma męska rzeźbiarz m
- czas. rzeźbić ndk., wyrzeźbić dk.
- przym. rzeźbiarski
- przysł. rzeźbiarsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: rzeźbiarz
- bułgarski: (1.1) ваятелка ż
- czeski: (1.1) sochařka ż
- hiszpański: (1.1) escultora ż
- litewski: (1.1) skulptorė ż
- nowogrecki: (1.1) γλύπτρια ż
- źródła:
- ↑ Anna Kostecka-Sadowa, Wybrane tendencje słowotwórcze w polszczyźnie południowokresowej na przykładzie Mościsk i okolic (uwagi o zjawiskach słowotwórczych w języku Polaków południowokresowych), „Socjolingwistyka” XXVII, 2013, s. 156.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.