rymarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈrɨ̃maʃ], AS: [rỹmaš], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem przedmiotów ze skóry
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rymarz rymarze dopełniacz rymarza rymarzy/rymarzów[1] celownik rymarzowi rymarzom biernik rymarza rymarzy/rymarzów narzędnik rymarzem rymarzami miejscownik rymarzu rymarzach wołacz rymarzu rymarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rymarstwo n
- przym. rymarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Riemer[1]
- uwagi:
- por. siodlarz
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) saddler
- arabski: (1.1) سراج
- bułgarski: (1.1) сарач m
- jidysz: (1.1) שאָרניק m (szornik)
- kaszubski: (1.1) sodlôrz m
- niemiecki: (1.1) Riemer m
- rosyjski: (1.1) шорник m
- ukraiński: (1.1) лимар m, римар m
- wilamowski: (1.1) rīmer m
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.