rurociąg (język polski)
rurociąg (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk], AS: [ruroćõŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości; zob. też transport rurociągowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rurociąg rurociągi dopełniacz rurociągu rurociągów celownik rurociągowi rurociągom biernik rurociąg rurociągi narzędnik rurociągiem rurociągami miejscownik rurociągu rurociągach wołacz rurociągu rurociągi - przykłady:
- (1.1) Przez nasz region ma biec jedna z nitek rurociągu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) gazociąg, naftociąg, ropociąg, parociąg
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. rurociągowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rura + -o- + ciągnąć
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pipeline
- arabski: (1.1) خط أنابيب
- bułgarski: (1.1) тръбопровод m
- interlingua: (1.1) conducto
- niemiecki: (1.1) Rohrleitung ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.