rumpel (język polski)
rumpel (1.1) zamocowany linami
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) żegl. najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci dźwigni przymocowanej do płetwy sterowej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rumpel rumple dopełniacz rumpla rumpli celownik rumplowi rumplom biernik rumpel rumple narzędnik rumplem rumplami miejscownik rumplu rumplach wołacz rumplu rumple - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) urządzenie sterowe, ster
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. ру́мпель < niderl. roerpen
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tiller
- esperanto: (1.1) rudrostango, direktila stango
- hiszpański: (1.1) barra del timón ż, caña del timón ż
- niemiecki: (1.1) Pine ż, Helmstock m
- nowogrecki: (1.1) λαγουδέρα ż
- rosyjski: (1.1) ру́мпель m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.