rudzielec (język polski)
rudzielec (1.1)
rudzielec (2.1)
- wymowa:
- IPA: [ruˈʥ̑ɛlɛʦ̑], AS: [ruʒ́elec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) żart. lis
- (2.2) środ. sport. w kolarstwie: kask marki Rudy Project[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rudzielec rudzielcy dopełniacz rudzielca rudzielców celownik rudzielcowi rudzielcom biernik rudzielca rudzielców narzędnik rudzielcem rudzielcami miejscownik rudzielcu rudzielcach wołacz rudzielcu / rudzielcze rudzielcy - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rudzielec rudzielce dopełniacz rudzielca rudzielców celownik rudzielcowi rudzielcom biernik rudzielca rudzielce narzędnik rudzielcem rudzielcami miejscownik rudzielcu rudzielcach wołacz rudzielcu rudzielce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rudy mos, rudość ż, ruda ż
- przym. rudy, rudawy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (2.2) skojarzenie fonetyczne pierwszego człon nazwy firmy Rudy Project z polskim wyrazem[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) rufulo
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.