ringklocka (język szwedzki)
- wymowa:
- IPA: [riŋklokːa]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) dzwonek (np. na budziku, na rowerze, szkolny)
- (1.2) techn. brzęczyk
- odmiana:
- (1.1) en ringklocka, ringklockan, ringklockor, ringklockorna
- przykłady:
- (1.1) När ringklockan ringer, lektionen börjar → Gdy dzwoni dzwonek, lekcja się zaczyna.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- szw. ringa + klocka → dzwonić + dzwonek
- uwagi:
- zobacz też: klocka • bjällra • skälla • pingla • handklocka • ringklocka • dörrklocka • primklocka • koskälla • kyrkklocka • slagklocka • vällingklocka (dzwonki i dzwony)
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.