resetować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌrɛsɛˈtɔvaʨ̑], AS: [resetovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zresetować)

(1.1) inform. podawać sygnał zerowania na wejścia rejestrów i sumatora procesora urządzenia komputerowego, tym samym wznawiać jego pracę od początku
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Tamakurczak jest wygodny. Kiedy umrze, zabawkę się resetuje, czyli zaczyna hodowlę od początku[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zerować, restartować, robić reset / restart
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. resetowanie n, zresetowanie n, reset m
czas. zresetować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. reset + -ować < ang. reset
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Leszek K. Talko, Gazeta Wyborcza, 05/09/1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.