rentgenokimografia (język polski)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: rent•ge•no•ki•mo•gra•fia[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. diagnostyczna metoda rentgenowska, pozwalająca utrwalić na jednym obrazie zarys badanego narządu w różnych fazach jego akcji[2]
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rentgenokimografia rentgenokimografie dopełniacz rentgenokimografii rentgenokimografii / przest. rentgenokimografij celownik rentgenokimografii rentgenokimografiom biernik rentgenokimografię rentgenokimografie narzędnik rentgenokimografią rentgenokimografiami miejscownik rentgenokimografii rentgenokimografiach wołacz rentgenokimografio rentgenokimografie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rentgenokimograf mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rentgen + -o- + kimograf < gr. κύμα (kýma) → fala + gr. γρᾰ́φω (gráphō) → pisać[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) рентгенокимография ż
- źródła:
- ↑ Hasło „rentgenokimografia” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 1102.
- ↑
Hasło „rentgenokimografia” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „kimograf” w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.