rentgenografia (język polski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) techn. med. wykonywanie zdjęć narządów wewnętrznych i części ciała za pomocą promieni rentgenowskich[2]
- (1.2) techn. metoda wykrywania wewnętrznych wad lub wewnętrznej struktury przedmiotów za pomocą promieni rentgenowskich[2]
- odmiana:
- (1.1-2) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rentgenografia rentgenografie dopełniacz rentgenografii rentgenografii / przest. rentgenografij celownik rentgenografii rentgenografiom biernik rentgenografię rentgenografie narzędnik rentgenografią rentgenografiami miejscownik rentgenografii rentgenografiach wołacz rentgenografio rentgenografie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. rentgenograficzny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rentgen + -o- + -grafia < gr. γράφω (gráphō) → pisać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) рентгенография ż
- rosyjski: (1.1) рентгенография ż
- źródła:
- ↑ Hasło „rentgenografia” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 1102.
- 1 2
Hasło „rentgenografia” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.