rekryminacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌrɛkrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja], AS: [rekrỹmʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. wystąpienie z zarzutami przeciw komuś; wzajemne obwinianie się
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rekryminacja rekryminacje dopełniacz rekryminacji rekryminacji / przest. rekryminacyj[1] celownik rekryminacji rekryminacjom biernik rekryminację rekryminacje narzędnik rekryminacją rekryminacjami miejscownik rekryminacji rekryminacjach wołacz rekryminacjo rekryminacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. inkryminacja
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. recriminatio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) recriminación ż
- nowogrecki: (1.1) επίπληξη ż
- źródła:
- ↑
Hasło „rekryminacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.