regulus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) król niewielkiego kraju, książę[1]
- (1.2) urzędnik królewski
- (1.3) mit. bazyliszek
- (1.4) ornit. mysikrólik, strzyżyk
- odmiana:
- (1) regul|us, ~ī (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik regulus regulī dopełniacz regulī regulōrum celownik regulō regulīs biernik regulum regulōs ablatyw regulō regulīs wołacz regule regulī - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rex m
- czas. rego
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. rex + -ulus
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 578.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.