rea (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oskarżona, winna[1]
odmiana:
(1) re|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. reus m
przym. reus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 569.

rea (język szwedzki)

wymowa:
(1.1) [²r'e:a]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wyprzedaż (po obniżonej cenie)[1]

czasownik

(2.1) wyprzedawać (po obniżonej cenie)[2]
odmiana:
(1.1) en rea, rean, reor, reorna
(2.1) att rea, rear, reade, reat, rea!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 381.
  2. ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 891.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.