radiotechnika (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rad. dział nauki i techniki obejmujący teorię i zastosowanie w praktyce drgań elektromagnetycznych; zob. też radiotechnika w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik radiotechnika radiotechniki dopełniacz radiotechniki radiotechnik celownik radiotechnice radiotechnikom biernik radiotechnikę radiotechniki narzędnik radiotechniką radiotechnikami miejscownik radiotechnice radiotechnikach wołacz radiotechniko radiotechniki - przykłady:
- (1.1) Produkował podzespoły ceramiczne dla radiotechniki[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) radiotechnika morska • katedra radiotechniki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. radiotechnik mos
- przym. radiotechniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. radio- + technika
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) радыётэхніка ż
- bułgarski: (1.1) радиотехника ż
- słoweński: (1.1) radiotehnika ż
- węgierski: (1.1) rádiótechnika
- włoski: (1.1) radiotecnica ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.