rütteln (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈʀʏtl̩n] IPA: [ˈʀʏtl̩tə] IPA: [ɡəˈʀʏtl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) trząść, potrząsać, potrząsnąć
(1.2) przen. zmieniać, zmienić, podważać, podważyć
odmiana:
(1.1-2)[1] rüttel|n (rüttelt), rüttelte, gerüttelt (haben)
przykłady:
(1.1) Der Wind rüttelt die Bäume.Wiatr trzęsie drzewami.
(1.2) An dem Abkommen gibt es nichts zu rütteln.W tej umowie nie ma czego podważać.
składnia:
(1.1-2) an +Dat. rütteln
kolokacje:
(1.1) wach rütteln
synonimy:
(1.1) schütteln
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Rüttelei ż, Gerüttel n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: rüttelnaufrüttelndurchrüttelnzerrütteln
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.