rättighet (język szwedzki)
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) prawo
- odmiana:
- (1.1) en rättighet, rättigheten, rättigheter, rättigheterna
- przykłady:
- (1.1) I många länder fortfarande kränks mänskliga rättigheter. → W wielu krajach wciąż łamie się prawa człowieka.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rätt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.